Vandaag is Julian voor het eerst weer naar de kinderarts geweest. We gaan daar ongeveer om de 3-4 maanden naar toe, Nu zat er iets langer tussen ivm mexicaanse griep, en zijn operatie in januari.

Julian was weer aardig de clown aan het uithangen. Hij had voor het eerst weer een beetje blauwe randjes bij zijn nagels. Alles klonk goed en Dr. draaisma wilde toch even naar de saturatie kijken. Aangezien wij erg verwend waren na de Glenn (toen heeft Juul 4 jaar vrijwel dezelfde saturatie gehouden) schrok ik me rot toen bleek dat hij bleef hangen op 91-92..we zijn uit Utrecht vertrokken mer 95-96.  Dan vind ik 4-5 % wel erg veel. Maar Dr. Draaisma snapte wel waarom ik schrok maar hij zei ook dat het wel eens zo zou kunnen dat hij terug gaat zakken naar 88…Kortom was weer even erg confronterend. Nou kun je het aan zijn energie (nog) niet zien want hij doet bijna alles rennend……en werd zelfs boos op oma omdat deze vriendelijk verzocht om op de fiets te komen en Juul echt zoiets had van waarom??. Maar wel afgesproken dat als er iets gebeurt zoals dat acute huilen (pijn aan zijn hart enhoofd) wij de dienstdoende kinderarts bellen. Dr. Draaisma kon het zo ook niet plaatsen. Over 2 maanden gaan we maar even terug……